Besluit biografie ( eigenlijk: blog jij je biografie al? )

Het noodlot.

Ooit had ik een zolder vol vintage synthesizers. Sommige had ik bijna letterlijk uit de vuilnisbak gehaald en waren in zeer slechte staat. Maanden zoeken naar onderdelen, schema's en reparatiehandleidingen zorgden uiteindelijk voor compleet herstelde juweeltjes van instrumenten. De meest vreemde dingen kom je tegen als je zo'n ding open haalt.

In die tijd had ik veel contact met Moog  ( Amos en Heidi ) en heb meegeholpen bij de ontwikkeling van diverse modificaties van de Minimoog Voyager. Kort daarna hoorde ik van een reissue van de Fairlight, de eerste muziekcomputer die talloze revoluties heeft ontketend. Het geluid van Frankie goes to Hollywood, Propaganda, Jan Hammer ( Miami Vice ) Kate Bush en Peter Gabriel kwam allemaal uit de series IIX en III. Ik legde contact met Peter Vogel in Australie, de uitvinder van de Fairlight CMI. Na wat slijmen werd ik betatester voor het grootste merk ooit op studiogebied en verscheen uiteindelijk zelfs een review van mij bij de Applestore en is deze nu in 63 talen te lezen op verschillende sites. ( Ik heb ze niet geteld hoor ). Ook kocht ik eens van iemand een gekannibaliseerde Prophet 5 synthesizer en had ik zo veel vragen waardoor ik uiteindelijk regelmatig contact had met Dave Smith, inderdaad, de uitvinder van dat ding.

De Minimoog en Prophet 5 zijn de synths die baanbrekend waren.
Fairlight opende een nieuwe wereld.

Mijn motor, een Yamaha FZR1000 exup, werd gestolen terwijl ik hem nog maar net had. Als nieuw maar tien jaar oud, niet te verzekeren tegen diefstal, weg motor. Hij stond onder twee bewakings-camera's. Nou ja, dummies. Aangezien ik vijf dagen per week werkte in Nijmegen moest ik een andere motor hebben en raakte mijn studiootje steeds leger. Positief was dat mijn dealer mij gewoon een motor mee gaf en zei dat ik hem maar moest betalen als ik geld had.

Van zo'n beetje niks ( ik heb alles moeten verkopen...) bezit ik nu, na acht jaar zoeken, verzamelen, herstellen en restaureren weer een mooie studio. Ik begon gelijktijdig mijn 25 jaar opgeslagen muziek weer te ontdekken en nam mij voor eindelijk eens mijn solocd te maken. Dat zijn van die zilveren schijfjes die in je koffiemok houder van je pc passen. Ik nam wel vaker flarden op en wist het dan niet tot een heel nummer te maken. Genoeg muziek gestudeerd maar een hoofd vol nieuwe ideetjes, veel belangrijker dan oude shit. Always on the run. Toch begon ik eindelijk eens serieus werk van mijn demo's te maken. Toen Julia 50 werd heb ik voor haar een nummer geschreven en opgenomen. Staat onder discography. Ik wilde haar graag laten weten wat ik met woorden moeilijk kon uitdrukken. Ze weet noodgedwongen alles af van techniek en instrumenten omdat ik haar, ongevraagd, van meet af aan heb laten delen in mijn zoektocht naar de Holy Grail of Studio Recording. Wat is dan mooier dan een liedje voor je vrouw schrijven?

Daarna kreeg ik mijn eerste twee opdrachten voor game muziek. Game vraagt heel andere composities dan film. Effecten moeten haast als elastiek kunnen functioneren. De muziek moet doorlopen, elk ogenblik door een ALIEN kunnen worden verstoord en dan naadloos doorgaan zonder dat de speler het merkt. Om maar te zwijgen over spanningsopbouw die een level met zich meebrengt waarbij elke wisseling niet als een koude douche mag over komen. 

Om een oude vriend uit zijn isolement te halen startten we weer een coverband. We hebben uiteindelijk meer tijd besteed aan het zoeken naar medemuzikanten en ouwehoeren dan echt gespeeld. Ik kreeg hier na een jaar genoeg van en ben gestopt. Kort daarop vond ik op Marktplaats een oproep van Herohands en mocht ik na een auditie ( IK DOE NIET AAN AUDITIES!!! )  blijven. We zijn nu een paar weken bezig en het bruist aan alle kanten. We gaan een cd opnemen, Freaky Studio mag het doen, met eigen werk van de band, aangevuld met muziek van mij. De website van HH is te vinden onder clients / contributors.

Muziek is mijn belangrijkste drijfveer, ik kan ontzettend in muziek verzuipen en stoned worden zonder te blowen (Arrow: dat is kicken zonder pilletje). Soms speel ik drie uur lang hetzelfde accoordenschema of geluid, alleen omdat het zo lekker klinkt.

Muziek is de uiting van emotie of de emotie die tot uiting komt.


bc1aa850-6d27-4fca-8a8a-023c17a3ac8cjpg
In een volgend blog ga ik in op mijn nieuwe opleiding.. bij Alan Parsons!